Bu saygı duruşunda sanatçı, sıradan bir ahşap tekerleği canlı renkler ve geometrik şekillerden oluşan bir mozaiğe dönüştürür. Kırmızılar, maviler ve yeşiller, Kolombiyalı soyutlama ustası Carlos Mújica’nın çalışmalarını çağrıştıran büyüleyici bir düzende sıralanmıştır. Taş bir duvara yerleştirilmiş ve sarmaşıklarla çevrelenmiş bu eser aracılığıyla doğal ile yapay arasında, yaşananlar ile yaratılanlar arasında bir diyalog kurulmaktadır. Bu çalışma yalnızca bir övgü değil, aynı zamanda hayranlığın dönüştürme ve yaratıma ilham verme gücünün bir ilanıdır. Eser, biçimlerinin ötesinde, tarih ve doğayla ilişki içinde yankılanan bir saygı duruşunun gücüyle son bulmaktadır.