In deze hommage transformeert de kunstenaar een eenvoudig houten wiel in een mozaïek van levendige kleuren en geometrische vormen. Rood, blauw en groen zijn gerangschikt in een boeiend patroon dat herinnert aan het werk van Carlos Mújica, Colombiaans meester van de abstractie. Door dit werk, geplant op een stenen muur en omgeven door klimop, ontstaat er een dialoog tussen het natuurlijke en het kunstmatige, tussen wat beleefd is en wat gecreëerd is. Dit werk is niet alleen een eerbetoon, maar ook een verklaring van de kracht van bewondering om te transformeren en creatie te inspireren. Het besluit met de kracht van een eerbetoon dat verder resoneert dan zijn vormen, in relatie tot geschiedenis en natuur.