در این اثر دیجیتال پرنشاط، تصویری جسورانه از یک ظرف پاپکورن در مرکز توجه قرار دارد که با متنی پوشانده شده است که کاتالانهای محلی را مورد خطاب قرار میدهد. این اعلام، «Crispetes Hipòcrita»، به تفسیری تیزبینانه درباره آگاهی زیستمحیطی تبدیل میشود. هنرمند از سنت پوسترهای سیاسی بهره میگیرد، همانند کلاوس اشتک یا برند هاکه، و طنز را با نگاهی انتقادی درهم میآمیزد.
پسزمینهای از توربینهای بادی، پیام را در بستر انرژی تجدیدپذیر قرار میدهد و بیننده را به تأمل درباره تأثیر زیستمحیطی خود فرا میخواند. این اثر در چندین سطح عمل میکند و اندیشه را درباره پایداری، مصرفگرایی و معنای واقعی محصولات «km0» برمیانگیزد. رویکرد رنگارنگ و مستقیم آن بینندگان را درگیر میکند و آنها را به دروننگری درباره ریاکاری فردی و اجتماعی ترغیب مینماید.